Koh Phangan

woensdag 20 februari 2008
we zijn nu een aantal dagen op Koh Phagnan en ik zal een kleine beschrijving geven van onze dagelijkse beslommeringen. Meestal worden we rond 07:00 wakker omdat dan de zon opkomt en de jungle dit met veel prettig kabaal laat weten. Dan blijven we meestal nog een poosje na sudderen en staan zo rond de klok van 09:00 op.
Na de gebruikelijke ochtendrituelen gaan we meestal ontbijten en weer een stukje eiland verkennen. We hebben dan ook de bars gevonden waar de dames van lichte zeden hun basis hebben maar dat is toch niet ons ding. De meeste zijn zo gehaaid en onecht dat we onze batjes liever aan leukere dingen uitgeven. Wel hebben we erg goed contact met de meiden van de massagesalon en gaan daar dan ook regelmatig iets mee drinken en zij geven ons tips die leiden tot plezier in de vorm van natuurschoon en toeristische “must see” plekjes. We zijn nog steeds op onze eetgewoonte aan het letten en dat gaat lekker. We hebben ons al een poos niet kunnen wegen, weegschalen zijn namelijk niet zo in hier in Thailand, maar zien aan elkaar dat er gewichtverlies is en krijgen langzaam aan weer een beetje figuur terug hahahahahaha.

Frans is verslingerd aan de avondmarkt waar diverse stalletjes staan met voedsel en waar je gewoon kan gaan zitten en etenswaren van de diverse stalletjes kunt betrekken zonder dat daar moeilijk over gedaan word. Zo is hij een liefhebber van “Khap Tim”, een vis die op de BBQ wordt klaargemaakt en de huid van te voren met zout is ingesmeerd. Als hij dan klaar is dan is deze huid zo knapperig dat je hem als ware open kunt klappen en de vis er zo uit kunt lepelen. Ook de diverse soepen zijn bij ons beiden erg in trek, zo is er de noodle soep met groenten en kip die zo lekker is dat we hem bij wijze van spreken wel twee keer per dag kunnen / willen eten. Even een indicatie van wat wij zoal uitgeven op de markt aan eten, een goede complete maaltijd met drinken kost zo gemiddeld 150 bath en is omgerekend ongeveer 3 euro. Toch zijn de prijzen hier op Koh Phagnan in de wat betere restaurants ook niet echt duur, een gemiddelde complete maaltijd kost hier rond de 8 euro.

We hebben inmiddels de west kant van het eiland bezocht en staan elke keer weer met een mond vol tanden want het ene uitzicht is nog mooier dan het andere. Ook de diverse stranden zijn een lust voor het oog en de temperatuur van het zeewater ligt zo rond de 25 graden dus je kunt wel nagaan dat het fijn is om hier in te liggen.

dinsdag 26 februari 2008
Het is nu 07:30, een haan kraait, de zon komt op en de jungle geeft een walm van damp af omdat het de afgelopen twee dagen heeft geregend. En als ik dan zeg regenen dan bedoel ik ook regenen. Druppels zo groot dat je er vier nodig hebt om van kop tot kont doorweekt te worden. Het prettige aan dit is dat ook de temperatuur van het regenwater zo rond de 25 graden ligt dus het is nog steeds plezierig. We hebben in Tongsala twee poncho’s gekocht en zien er beeldig uit als we ze dragen. Ze zijn oranje en we hebben wel iets weg van een cartoon uit een blaadje. Hepie en Epie, de Alpenzusjes. Maar, we blijven droog en dat is belangrijk want omdat er geen wind is droogt niets. De was die we de vorige dag hebben weggebracht hangt nog keurig op hangertjes bij de wasvrouw want ook zij maakt ons duidelijk dat de zon moet komen. Het is overigens wel een indrukwekkend gezicht als je door de jungle rijd en de regen met bakken naar beneden komt. Als het dan ook even stopt dan is binnen een paar tellen het hele eiland gehuld in nevel en ruikt het fantastisch.

Een dag of wat geleden waren we in de naar de stad om water en telefoonkaarten te kopen als Frans een meneer tegenkomt die deel uitmaakt van het “Pyramide” Yoga resort. Zij raken in gesprek en Frans verteld dat hij sinds een paar jaar last heeft van hartritmestoornissen en hij i.s.m. de reguliere geneeskunde niet verder komt als pilletjes om zijn bloed te verdunnen en een schouderophalende arts die zegt het niet te weten omdat dit een duister gebied is. De man kijkt Frans aan en begint te glimlachen. Hij legt zijn hand op zijn rug en luistert aandachtig naar Frans zijn ademhaling. Als hij zijn hand weghaalt zegt hij dat Frans zijn ademhaling niet juist is en daardoor een verstoring geeft in de zuurstofhuishouding in zijn bloed waardoor het hart te weinig zuurstofrijk bloed aangevoerd krijgt en daardoor gaat fibrilleren. Als David, zo heet hij, voordoet hoe hij het beste kan ademhalen voelt dit goed aan en besluit Frans om een afspraak te maken voor een vervolgsessie. We hebben nog geen idee wat hiervan komt maar vooralsnog is het hartje van Frans in ritme en lijkt het er op dat dit zo blijft zelfs zonder medicijnen. Als ik dit schrijf dan is Frans bezig met zijn Yogasessie en stijgt de zon. Het zal nu zo;n 30 graden zijn en het word tijd voor een ontbijtje, en een dagje op het strand.

Een reactie plaatsen

Translate »