Wij zijn er !!

zaterdag 12 januari 2008 Bangkok Prince Palace Hotel.
we zijn in het hotel en hebben al een hele dag allerlei info opgedaan zodat we beslagen ten ijs komen op onze rit naar het noorden. “beslagen ten ijs” het is hier nu 35 graden en het zweet loopt met stralen langs mijn rug. Vandaag word er weinig geschreven, gewoonweg omdat ik er geen zin in heb en eerst wil acclimatiseren.

zondag 13 januari 2008
Nou het is / was vandaag zondag en we hebben vandaag ons portie massages wel gehad. Wij begonnen gisterenavond met een body massage van een uur en moesten 400 baht betalen (8 euro) vanochtend na het ontbijt zijn we richting MBK gegaan en hebben dit gedaan d.m.v. een boot over de rivier die dwars door Bangkok loopt. Daar aangekomen zijn we naar een salon gegaan waar ik eerder was geweest en namen wij een voetmassage van anderhalf uur voor 250 baht (5 euro) toen we naar buiten kwamen keken wij elkaar aan en waren we het erover eens dat we in de mood waren voor nog meer verwennerij dus plakte we er een facial van een uur aanvast voor 700 baht (14 euries). Peeling, scrubbing, mee-eters weg, een maskertje en mn koppie leek weer tien jaar jonger hahahaha. ’s Avonds in de bar even met het thuisfront gebeld via Voipbusters op de laptop, lekker gratis dus en na een biertje heerlijk het mandje in en snurkend de volgende dag in.

maandag 14 januari 2008
09:00 op en heerlijk ontbeten. Toen naar Phantip Plaza want ik wilde graag een gps ontvanger en een flashdrive van 4gb kopen. Allemaal gelukt. Na onze derde dag van shoppen en ronddolen vonden we het wel tijd om een aan het zwembad te gaan zitten met een lekker drankje en een goed boek. Toen we een duik hadden genomen en goed en wel lagen begon het opeens te betrekken en binnen een minuut kwam het met bakken uit de hemel. Vrees niet, dit is niet zoals in Holland brrr en ril ril, maar zelfs de regen is 25 graden. Na een 20 min was het voorbij en lag iedereen gewoon weer op zijn bedje en leek het alsof het nooit geregend had.
Het is nu 10:18 in NL en 16:18 hier in Bangkok. Frans ligt even een tukje te doen want straks gaan wij naar Kousan road, de beroemde “backpackers” straat. Als we die doorgewandeld zijn en iets hebben gegeten zijn we geattendeerd op een adres waar ook een geweldige bodymassage word gegeven maar dan glibberen de dames in olie over je heen. Het zal mij benieuwen 😉

woensdag 16 januari 2008
Weet je nog, maandag toen wij naar die glibberdames gingen? Nou we zijn geweest hahaha en dat is een verhaal apart maar niet voor op papier 😉
Maandagnacht na het olieworstelen zijn we meteen naar bedje gegaan want we moesten vroeg op pad want we hadden een auto gehuurd en gaan naar het noorden.
Dinsdag om 12:00 werd de auto gebracht, een prachtige Toyota Jeep Hilux. We zijn meteen op weg gegaan en ik moet zeggen dat we hier geen TomTom nodig hebben want ik heb een echte FransFrans. Deze moet wel wakker gehouden worden want als hij in slaap valt onderweg, dan rijd je zomaar 150km de tegenovergestelde richting op. Maar een klap op het dashboard en een muziekje aan doet wonderen. We hebben 600km gereden terwijl we er misschien maar 400 hadden hoeven te doen. Maar inmiddels zijn we in Kampheung Phet, wat door ons meteen werd omgedoopt in “campingbed”. We hebben vannacht heerlijk geslapen in het Chakungrao oftewel Het “RiverView Hotel”.
Het ontbijt zit er in, het is 10:00 en we gaan onderweg naar Mae Sot.

donderdag 17 januari 2008
gisterenavond zijn wij aangekomen in het “Centara Mae Sot Hill Resort”. Een prachtig complex met diverse mogelijkheden. Golf, tennis, fitness en veel meer.
Als we de kamer binnenkomen dan worden wij verwelkomt met een cocktail, versiert met een palmblad en bloem. Iedereen is vriendelijk en erg behulpzaam, we hoeven zelf geen kilo te dragen en komen met twee man sterk om de twee tassen die we bij ons hebben naar binnen te dragen.
We zijn laat in de middag aangekomen en Frans laat zich verwennen met een traditionele bodymassage terwijl ik aan het zwembad een stukje lees. We hebben beiden een beetje last van onze maag en gaan vroeg naar bed. Ik word om 5 uur wakker want het is een vervelend zeurderig gevoel en sta op het punt Frans wakker te maken want ik heb veel last. Als ik twee paracetamolletjes inneem val ik weer in slaap. We hebben net ontbeten (alleen maar fruit) en de auto is inmiddels alweer ingepakt om te vertrekken richting Mae Sariang.
Als we onderweg zijn dan valt het op dat er veel bergdorpjes zijn maar weinig mensen. Wel zien we om de 10km een school, keurig uitziend en met wel over de honderd kids. Plotseling zien we een soort van checkpoint charly. Een soort van slalom bezet door militairen en politie. Als we verder rijden krijgen we door waar dit voor is. We zitten natuurlijk pal aan de grens met Birma en aan de kant van de weg en in de dalen reizen dan ook de eerste vluchtelingenkampen. Dit is een uitzicht waar je niet echt vrolijk van word. Als je al die mensen opeen gepakt zien wonend in hutjes zonder ook maar enig comfort dan rijst de vraag waarom wij zo lopen te zeiken als er toevallig een keer geen schone handdoeken zijn of we moeten poepen in een gat in de grond. Als we de kampen voorbij zijn houd opeens de weg op en moeten we door de jungle over de onverharde weg. Plotseling staan we oog in oog met twee enorme olifanten die gemoedelijk langs de kant van de weg wandelen.
Als we aankomen in Mae Sariang staat ons weer een prachtig hotel te wachten. Mooie kamer met uitzicht over de rivier. We gaan een beetje in de rondte kijken en lekker een hapje eten. Aan tafel achter steekt mijn maagpijn de kop weer op en ben ik genoodzaakt met weer paracetamol mijn bedje in te duiken.

vrijdag 18 januari 2008
het is 07:30 als ik wakker word en merk dat mijn maag beter aanvoelt maar toch gevoelig is. Ik ga de straat op en merk dat er al een bedrijvigheid van jewelste heerst in dit kleine dorpje.

Een reactie plaatsen

Translate »